SABAH

​Yine yalnız uyanacaksın bu sabah Belki kalabalıksın ama için yapayalnız Pencerenden odana dolan havaya bakacaksın Kafan karma karışık O kadar alışmışsınki yalnızlığa Haykırıyorsun etrafındakilere Yalnızlığın sarhoşluğuyla, Bilinçsizce -Yalnızım ve ölüyorum! Bende uyanacağım sabaha Kalabalık olmayacağım belki ama Aklım kalabalık, Ruhum ve bedenim yorgun Sabahlarım belirsiz İçime konuşmaktan belki, Yalnızlıktan…  Sonra o sabah… Martı çığlıkları kulağımızda…