SOĞUK


Sonra yeter dedi, ruhumun röntgenini çekmekten vazgeç! Bir rüzgar esti, balkondaki zil titreşti aramıza bir iki üç… (sayamadım)  katman girdi. Anathema dinlerken sarılıp uyuduğumuz günden çok uzaktaydık artık. Bir yudum daha aldı kahvesinden. Sokak lambası aydınlatırken yüzünü yanağındaki çukurda kayboldum. Işıklar içinde yüzdüm kıyı boyunca. Martılar geçti sonbahar ülkesinden. Gözlerimin içine baktı, çöz artık ayaklarındaki zamanı dedi.

Reklamlar

Bir Cevap Yazın

Aşağıya bilgilerinizi girin veya oturum açmak için bir simgeye tıklayın:

WordPress.com Logosu

WordPress.com hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap / Değiştir )

Twitter resmi

Twitter hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap / Değiştir )

Facebook fotoğrafı

Facebook hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap / Değiştir )

Google+ fotoğrafı

Google+ hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap / Değiştir )

Connecting to %s