Tek bir yol Tek bir ağaç Tek bir zaman Vazgeç! Reklamlar

BİR YAZ MI HAYAT?

Çocukluğumun akşamüstüleri gibi sabah. Gerçekliğini yitirmiş gibi zaman. İçime çektiğim nefes değil! Beni iki hava kabarcığının arasına sıkıştırıp bırakan sıcak hava ve uyuyamadığım bir gece bitti. Rüya mı bu? İnan gerçekten bilmiyorum. Kuşlar ötüyor. Bir sürü kuş ulaşamadığım gökyüzünde. Ve sesleri uzaktan geliyor ya da ben onları duyamıyorum, kulağım tıkalı yine…Bıraktığı bir tat yok suyun…

GOOD BYE BLUE SKY

Gazetecilik lisansımın bitirme projesi için tasarlamış olduğum müzik dergisi Akustik’in Editörden adlı bölümündeki bu yazıyı sizinle paylaşmak istedim. Sonbahara doğru dergiyi internet üzerinden ya da basılı olarak okuyabileceksiniz. Şimdiden heyecanlıyım! Bir yaz akşamı alış- veriş merkezinde yemek yedikten sonra önde giden annemizle babamızı takip ediyorduk ablamla. Babam bir anda teknoloji marketine doğru yöneldiğinde kendi için…

15 YAŞIMDA, 10 YAŞIMA YAZDIĞIM MEKTUP

Canım Zeypey “80 yaşınıza mektup yazın” demiş ve şu anda muhtemelen 80 yaşına bir mektup yazıyor. Benim de aklıma 15 yaşımda, 10 yaşıma yazdığım mektup geldi. Komik ve güzel bir mektup. Üzülüyorum çocukken yazdığım onlarca yazıyı, hoşuma gitmiyor diyerek attığım için. Kim bilir o zamanın ruhuna dair neler görecektim şimdi. Sevgili Nino, Bu mektup eline…

SABAH

​Yine yalnız uyanacaksın bu sabah Belki kalabalıksın ama için yapayalnız Pencerenden odana dolan havaya bakacaksın Kafan karma karışık O kadar alışmışsınki yalnızlığa Haykırıyorsun etrafındakilere Yalnızlığın sarhoşluğuyla, Bilinçsizce -Yalnızım ve ölüyorum! Bende uyanacağım sabaha Kalabalık olmayacağım belki ama Aklım kalabalık, Ruhum ve bedenim yorgun Sabahlarım belirsiz İçime konuşmaktan belki, Yalnızlıktan…  Sonra o sabah… Martı çığlıkları kulağımızda…

NEHİR DİBİNDE GEZEN LAGOS

BİR AKŞAM ÜZERİ GİBİ RUHUM. Ama sokağı denize açılan balkonda ayaklarımı ve kollarımı güneşe doğru uzatıp kitap okuduğum bir akşam üzeri değil; o balkona hiç çıkamadığım, güneşin kıvrımlarını göremediğim, perdelerin ardından kendime ve hayata bakmaya korktuğum, kasvetli, durgun, yaprağın bile kıpırdamaya mecalinin olmadığı bir akşam üzeri. Ne tuhaf degil mi? Akşamüzeri gibi diyorum ama peşine…

KARMAŞANIN İÇİNDE

Rüzgarın hissettirdiklerini unutmamak için her gün farklı bir yoldan giderim varılacak yere. Her bir günün yeni olduğunu hissederim tüm benliğimde. Bir su birikintisinde görebilmişsem bulutların arasında kaybolup giden dalları, şanslı hissederim kendimi. Bir karganın gözlerine bakabilmişsem, sabahı paylaşmış… Mevsimlerin geçişini pencereden izlerken zamanın gerçekliği sarar etrafımı. Martıların sesini duyarım yaprakların ardından. Bir tramvay kayıp gider…

RENKLER

Gözünü kapadığında oluşan renkli izlerim ben Karanlığın içinde süzülen mürekkep! Hızla şekil değiştiren Tutamazsın beni Ben tutamam göz kapaklarını Ah o ıslak göz kapakların Yorgun, üzgün, kırılmış… Sen bir insana Ben insanlığa Özlemişim, diyorum bir yabancıya Sarılıyorum, sıvazlıyorum sırtını Aslında özlemedim Aslında nereden çıktı bu karşılaşma dedim Yalancıyım Biliyorsun!

GÖKYÜZÜNDE SON DANS

karanlık… titreşti ışıklar bir yaprak daha düştü kimse bilmedi derin bir boşluk… saatler akıyor günler geçiyor ama duruyor içimdeki kaskatı gün geçtikçe yer ediyor nefes almakta güçlük çekiyorum zaman geldi diyor ama gitme! dokunamıyorum, konuşamıyorum çınarlar cadde boyu, görkemle hışırdıyorlar sadece o gündeyim onun gittiği gün. soğuk göz yaşım eriyor yanağımdan boynuma doğru bir yol…

SİYAH

Dünyanın ağırlığından uzaklaşıp bulutlarda yüzüyorum. Soğuk bir kış. Siyah paltoma sarınmış yürüyorum ıslak taşların üzerinde. Sarı lamba aydınlatmaya başlıyor onları. Başka bir zaman ve başka bir yer oluyor sana geldiğim yol. Minik yuvarlak bir vazo var masanın üzerinde. Küçük bir mum aydınlatıyor içindeki suyu. Seni bekliyorum mum ışığı yüzüme vururken. Bir kar tanesi düşüyor sarı…

SOĞUK

Sonra yeter dedi, ruhumun röntgenini çekmekten vazgeç! Bir rüzgar esti, balkondaki zil titreşti aramıza bir iki üç… (sayamadım)  katman girdi. Anathema dinlerken sarılıp uyuduğumuz günden çok uzaktaydık artık. Bir yudum daha aldı kahvesinden. Sokak lambası aydınlatırken yüzünü yanağındaki çukurda kayboldum. Işıklar içinde yüzdüm kıyı boyunca. Martılar geçti sonbahar ülkesinden. Gözlerimin içine baktı, çöz artık ayaklarındaki…

KIYININ SOKAKLARI

Zamanın olmadığı yer ve yalnızca dördümüz… Tüm soyutlanmışlığımızla gerçeklikten kaçıp geldiğimiz sahil kasabasında hissettik yitip gitmek üzere olan anlamları. Hepimizin kulağında farklı bir şarkı çalıyordu günü bitirirken ama birlikteydik, yan yana… Kocaman şehrin zehrini yolda akıttık. İstesek de o zehir işlemezdi geldiğimiz bu yere,getirmekte istemiyorduk zaten. Kasabanın kokusunu içimize çektik, kumların arasında yeşeren papatyaları doldurduk…